Komt de kleine ijsvogelvlinder
naar Sieblek?
Veel is er niet bekend over Sieblek, een ruig
en sompig gebied met wat bos, weilandjes, een poeltje en wat sloten,
begrensd door de Hengelose beek, de Riefelerdijk en de Broekweg.
Niet zo veel meer dan dat er eind 19e eeuw werd gesproken over het
‘moeras’. Vanuit Hengelo (G) liep je als het ware vanzelf
tegen dit stukje wildernis aan, want zoveel paden waren er toentertijd
niet.
Natuurlijk werd wel onderzocht of het te ontginnen was, maar het
was eigenlijk te nat, veel te nat. En dat is nog steeds zo, want
Sieblek geldt als het laagste plekje van Hengelo. De weilandjes
werden weliswaar nog niet zo lang geleden gebruikt om te maaien
en hooien, maar je moest rap zijn en de laagste delen snel maaien,
voor het ging regenen. Zo niet dan liep je onherroepelijk vast in
het drassige gebiedje.
Tot voor kort hadden de weilandjes dus nog een agrarische bestemming,
maar nu is dit verwilderde gebied van zo’n 11 ha. bos en weiland
eigendom van de heer Kleinburink uit Hengelo. Zijn wens was al een
tijdje om er een gevarieerd natuurgebied van te maken met ruimte
voor een grotere biologische diversiteit en met dit idee stapte
hij naar ’t Onderholt, ontvouwde zijn plannen en vroeg om
advies.
Na wat gesprekken werd door ’t Onderholt een natuurplan ontwikkeld
dat paste in het Programma Beheer van de Provincie Gelderland, een
programma dat is bedoeld om agrariërs en particulieren actief
te betrekken bij het in stand houden en ontwikkelen van natuur.
Particulier natuurbeheer is een van de manieren waarop de overheid
de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) wil realiseren.
Waterpartijen en struweel
Door middel van een grote plas en ven, moerasjes, ruw grasland en
bos wordt een kleinschalig landschap gecreëerd. Rondom de waterpartijen
biedt een struweel beschutting aan vogels en amfibieën. De
oevers aan de noordzijde van de poel krijgen een glooiende helling
waardoor het water in het voorjaar de kans krijgt om op te warmen.
Het bevordert een prima voortplantingsbiotoop voor allerlei amfibieën
zoals de kamsalamander, poelkikker en knoflookpad.
Een zoomvegetatie en kruidenlaag aan de boszijde geeft ruimte aan
allerlei insecten waaronder vlinders. Wie weet komt zelfs de kleine
ijsvogelvlinder (Limenitis camilla) er buurten, want deze vlinder
houdt van gevarieerde, vochtige gemengde bossen of loofbossen, zoals
elzenbroekbos. De kleine ijsvogelvlinder (op de rode lijst) is een
vrij zeldzame standvlinder met alleen in Twente en de Achterhoek
nog een groot en min of meer aaneengesloten verspreidingsgebied.
Naast grote waterpartijen werd ook een bebossingplan opgesteld als
aanvulling op het bestaande, omringende bos dat vooral uit loofbomen
zoals populier, eik, berk, es en beuk bestaat. Voor het nieuw aan
te leggen bos is onder andere gekozen voor zwarte els, zomereik
en ruwe en zachte berk.
Piketpaaltjes uitgezet
Inmiddels is men aan de slag gegaan. Piketpaaltjes zijn geslagen,
een aan- en afvoerweg is aangelegd om het gebied goed bereikbaar
te maken. Grote kranen van een grondverzetbedrijf graven zich grommend
een weg door het terrein, de contouren van de plassen worden zichtbaar.
Tractoren met kiepers rijden af en aan om zand af te voeren. Al
reeds jong aangeplant bos houdt de adem in. Vooralsnog ziet Sieblek
eruit alsof er een oorlog heeft gewoed, maar onder toezicht van
de projectcoördinator van ’t Onderholt en de kundigheid
onze werkploeg en van de kraanmachinisten zal het goed komen. Verzekert
men.
De redactie van de nieuwsbrief zal het project de komende tijd volgen
en er in de nieuwsbrief verslag van doen. Om te beginnen plaatsen
wij alvast wat foto’s van voor en nu tijdens het werk. Zo’n
aantrekkelijk en ambitieus plan verdient de aandacht, temeer omdat
het eindresultaat veelbelovend lijkt.
Hans Balder
naar vorige
pagina >> |
|